Toen ik wakker werd, blies de wind als een gek. Gelukkig was het nog droog.
Bij de start van de rit, was mijn gevederde vriend daar terug. We hadden allebei hetzelfde doel: iets zoeken en hopen te vinden.
Na een pittige afdaling vond ik de granieten toros. Het loonde de moeite om hiervoor enkele kilometers extra te fietsen.
Pas dan begon de eigenlijke klimrit: van 800 m naar 650 m, om terug te stijgen naar 1 250 m, te dalen naar 900 m en tenslotte het hoogste punt van 1 315 m te bereiken.
Met een grote snelheid liet ik mij daarna vallen naar Avila (1 125 m).
Aangekomen op de kasseitjes, deed ik een Vandenbrouckske: spurten (hm) naar boven. Zoals Frank was ik ook de eerste. Met dat verschil dat hij nog een gans peloton achter zich liet.
De ritgegevens: 86 km met 1 200 hoogtemeters.
De zon heb ik niet gezien en het was minder dan 20 graden.
groetjes
 |
granieten toros uit 1468
|
 |
het hoogste punt van de reis
|
 |
de kasseitjes van Vandenbroucke
|
 |
mijn slaapgezelschap
|
hallo,
BeantwoordenVerwijderenSchitterende beelden! De "kortere" ritten laten je toe om de omgeving tot jouw door te laten dringen. Geniet!!
De slaapplaatsen zijn ook niet mis! Nog geen kennis gemaakt met één of andere Italiaan?
Heb intussen de patatjes gesproeid en de tomaten wat begeleid rond hun stok...
Nog veel groeten en wees zuinig met je krachten want volgens de weerberichten wordt het niet beter..
U staat daar op uw plaats tussen de toros
BeantwoordenVerwijderenEn slapen in het paars, een schande.
Iets zoeken en hopen het te vinden
Zoek het niet te ver beste vriend, deeltjes van het geluk liggen soms dichtbij