Dag 2: Xàtiva - Almansa

Zoals verwacht, sliep ik alleen in de albergue, waar plaats is voor 50 man.

Deze morgen was de hemel bewolkt, maar in de namiddag scheen er een brandende zon.

De rit van vandaag werd vooral gekenmerkt door improvisatie.
Deze voormiddag reed ik anderhalf uur tussen plantages op onverharde wegen. Hier en daar liep zo'n weg dood, zodat ik tenslotte aan de achterkant van een privé eigendom uitkwam. Er was een garage bij, dus ik dacht: "Hierlangs moet ik een uitweg vinden." Via het terras kwam ik uiteindelijk op de uitrit. Maar toen ik aan de straatkant kwam, bleek de poort gesloten. Ik moest dus rechtsomkeer maken en ging letterlijk tussen de sinaasappelbomen op zoek naar een uitweg.
Om 11 uur kwam ik in Vallada uit en hield daar onmiddellijk een pauze. Ik besloot vandaag geen onverharde wegen meer te nemen. Maar deze namiddag, toen ik nog een 25tal kilometer voor de boeg had, kon ik bijna niet anders: alles liep ten einde, doordat een nieuwe autostrade en een treinroute in aanleg waren. Ik stapte een benzinestation binnen om informatie in te winnen en die gast vond er niks beter op dan mij de autostrade op te sturen. Bij de eerste afrit moest ik dan opnieuw onverharde wegen nemen.
Dat zag ik niet zitten. Ik zocht dan maar een andere route langs de baan. Ik moest dan wel 50 km afleggen in plaats van 25.
De totale rit was 120 km lang in plaats van de initiële 85. Ik haalde 1 364 hoogtemeters, waarvan de top op 925 m lag.

In Almansa aangekomen, kreeg ik hulp van twee mannen, waarvan één  zowel Vlaams, Frans, Engels als Spaans sprak. Ze brachten mij naar een nonnenklooster. Het sluitingsuur is hier 22 uur ...

Groetjes
Jan

Tot morgen met ander nieuws!