Dag 4: Albacete - San Clemente

Deze morgen ben ik vertrokken onder een blauwe hemel en dat bleef de ganse dag zo.
De rit verliep als, net als gisteren, nog steeds op het plateau van 700 m hoog. Er blies een fris windje in mijn rug. Gelukkig maar.

Via fietspaden kon ik de stad verlaten. Daarna vervolgde ik mijn weg langs de dienstweg van de tgv, tot ik niet anders kon dan die verlaten.
Toen was ik de koning te rijk: anderhalf uur kreeg ik een echte (onverharde) caminoweg onder de wielen. En op die weg, in de verte, heb ik de eerste caminoganger ontmoet. Het was zalig tussen de velden, zonder lawaai en alleen met de natuur.
In La Gineta waagde ik me in de plaatselijke bar aan een pronostiek voor de grote match tussen de twee Madrileense ploegen. Als ik win, gaat de winst naar die fanclub.
Helaas, mooie liedjes duren niet lang. Na mijn pauze, moest ik verder over een landelijke weg, vlak langs de autosnelweg. Zoem... zoem...!
Nadien ging mijn voorkeur uit naar provinciale wegen en ook daar is geen kat te zien.
Het landschap was de laatste twee dagen hetzelfde: afwisselend graangewassen, wijngaarden en olijfbomen. Het ziet er dus tamelijk groen uit, maar de grond is kurkdroog.


Nu en dan reed ik door een dorpje - ik heb dat vorig jaar geleerd - en werd ik opgehouden door een processie. Dat ging telkens gepaard met luid geknal.

Na 82 km stond ik voor een gesloten hostel. Het was hun sluitingsdag. Maar toen ik telefoneerde, mocht ik toch binnen.

Het kwik steeg vandaag tot 30 graden, maar door die frisse bries was het nog aangenaam.

Zo, dat was het voor vandaag. Morgen een nieuwe dag!

grtjs

Jan

Casa de Fernando Alonso in Casas de Haro

La Roda