Daarna mocht ik onmiddellijk terug beginnen klimmen. Even later volgde ik een poosje de loop van de Tajo, toen plots zo'n grote vogel boven me vloog. We keken elkaar recht in de ogen, zagen dat het goed was en vervolgden elk onze eigen weg.
Een stukje verderop reed er plots een Spaanse wielertoerist naast mij. Toen hij vernam waar ik mee bezig was, reed hij hoofdschuddend weg en riep me nog een "beun camino" na.
De provinciale ging over in een nationale. In het begin was er geen auto te bespeuren, daarna alleen af en toe.
In het dorpje Escalona zag ik, op de ruïnes van het kasteel, de eerste kolonie ooievaars. En wat voor één!
Op het laatste had ik de keuze uit twee routes: als ik rechtdoor koos, moest ik de volgende dag maar een goeie 60 km fietsen; koos ik linksaf, dan zouden het er de volgende dag 70 worden. De tweede optie genoot mijn voorkeur, omdat ik op die route iets wil bezoeken.
Zo was mijn rit van vandaag maar 83 km lag. Hij bracht me op een hoogte van 800 m.
Morgen, op weg naar Avila, zit er eentje van meer dan 1000 m in en dat wordt zwaar in dit warme weer.
Groetjes
 |
cadalso de los vidrios
|
 |
de ruïne van Escalona
|
 |
samen met de heer des huis
|
 |
kasteel van Maqueda
|
 |
die bloemen worden lekkere vruchten
|
Niet veel koetenansie gehad van de heer des huizes ?
BeantwoordenVerwijderenOpgelet met die ooievaars,brengen ze nog een pinnootje?